There is no Space that Separates Bodies in the Flow of the Passion for the Real: They do not individualize. What a horrible violence, the bourgeois media says, to burn this or that, to put your precious streets, buses and cars and buildings on fire, what a chaos on your sidewalks. What a smoke, every-one is blind; your deafening screams tear apart the social fabric of the latest healthy fashion and the City is paralyzed! Some of them even seem to like and thus, by definition, worry for you: as long as ‘you’ the delinquents are away and the bastards can enjoy the suppression of reaction to massacre with silent massacre. Yet, they are concerned, what is your immediate aim: i.e. when will the crazy “youth” stop for the sake of mental sanity? Please express yourself to their journalists! What a glorious solidarity of the global bourgeoisie and their States of medical sterility! The pursuit by each of their own projects of massacre, leads to an endless exchange and circulation process of murderers’ pitiful concerns –all the more so given their fear that they will not find anything else to exchange and circulate in the very near future.
We know this ‘paralysis’, ‘blindness’, ‘deafness’, ‘delinquency’, ‘madness’ that stamps our bodies based on the image of the reified solitary bourgeois: the most pathetic creature in history that is oh-so-pitiful for us. Comrades, do not stop! We the disabled salute you for exposing the everyday social truth imposed on us! And our passion is with you in your experiments with the creation of another one stamped with the passions and desires criss-crossing bodies of the common, through destruction.
The bourgeoisie has long created a world in but also for its own image; an image which tries to put on us the iron cage of its so-called perfect shape when it bothers to allegedly include us: that fictitious monster, called THE Human Body, the only true monster if there has ever been — and which had put its stamp on the buses, cars, streets and buildings that now ‘burn’, supported by its one and only inherent excess: the only acceptable type of cyborg that is the supra-monster-robocop-murderer-pigs (the true opposite of the cyborgs that are the disabled) who, facing the collective body of yours way beyond the imagination of the individual-fuckers-body of the bourgeoisie, now tremble with fear.
Yes, money can give the cripple 20 legs, if she accepts to give 19 of them to the capitalist State and join the spectacle with one wooden leg on its margins. The bourgeoisie, never having really believed in its own lies in the first place, wants us to confirm those for them by inscribing on us a pathetic pseudo-desire for to-us-ever-denied individuality. ‘Hail the Rehabilitation Camps of Normalization, Social Workers, Occupational Therapists, Lip-Reading, Leg Braces, Ear Implants, Military-Manufactured prostheses, stand-up, profit-making wheelchairs, support groups lead by professionals where a collectivity is divided under the objective of Individual Independence, supplants to cover “impairment”, supplementary phalluses, injectors and creams to “copulate appropriately” (tellingly, precisely the same ones dangerous when possessed by the queers!), “special education,” asylums with or without walls, and all the apparatuses of psychiatric, medical and social integration — if and only if they do their job properly’: Imposing on us the pathetic desire of the Monad: the juridical, civilized Subject, through, for, of power. (Can you believe that all these so-called representatives of Reason offer us is the promise of a unitary body that shits and pisses and makes a step, hear their idle talk and see their landscape of devastation and subtracts 1 from 2 “properly” to be then convinced that they extinguished our passion, exchanged our desire for the Real for that shit? And these are the same people that call us stupid!)
Yet, we as well as you know that the capitalist fictions are made for their own negation and thrive through their own inherent negation. This pathetic world is denied on us every day, every hour, every second. Do we need to mention the massacre and genocide (of the living, or “before the sad fact” through “reproductive technologies”), sterilization, beatings, shocks, starvation, incarceration, humiliation, unemployment, homelessness and poverty millions of us are subjected to permanently, us the debris of the world, the humanity and the human-form? The civilized (i.e., the emperors) tell that some of this will pass away. But we know all-too-well the holy hypocritical motivation of these sorry figures: all-failed Narcissuses they are, the bourgeois wants nothing but masturbate by suffocating us in the lake of normalization.
We do not suggest you anything. We certainly do not demand understanding (“god” forbid!) and we do not expect that what goes on behind the world-mirror of the bourgeoisie, the solidarity and collective passion the crips establish within and beyond the walls of normalizing institutions, our prosthetic fraternity, and our joyful struggles, and all these thanks to our exclusion from the human-form, will be apparent to everyone until that mirror is destroyed, as you are about to do. We do not believe that hopeless categories like able-bodied and the disabled have any meaning in the movement of the common and do salute all of you, including our lucky crip comrades with you on the streets of Greece or happily observing the destruction of the very social space that annihilates them every day. For now, let our words, and let the words of condemnation and curses that we utter every day on, in and to the streets, sidewalks, steps, buildings, cars, buses, offices and desks, and hospital and rehabilitation centers, the air, sound, smell and every molecule of normalization of the social space created by the bourgeoisie, concrete symbols of the patriarchal, heteronormative and racist abilism that, unfortunately, still stand firm in the landscape we live in, be a spark that ignites your Molotov cocktails, add force to your stones and fuse our hearts in the pursuit of that beautiful figure that every eruption of collective passion creates: The Inhuman.
Time for discussion will come; this world has stamped its disgusting reality on all of us and as we move beyond it in singular ways, we will listen to one another to negate it wholesale and create another one from scratch. But this we will do at the time of our collective dance on the ashes of this world: some of us on their own two feet, some of us on their wheelchairs, some of us with their crutches, without sound, with trembling bodies: but what a dance it will be when the music of revolution will go through bodies, and reconfigure their margins – margins that in this order have the same precise function as the borders of nation-state-capital.
5 Comments
The ghost of freedom always comes with the knife between its teeth, 2008
Statement of the Surrealist Group of Athens on the wave of riots in December, 2008.
The ghost of freedom always comes with the knife between its teeth
Shooting in the flesh is the high point of social oppression
All the stones removed from pavements and thrown to cops’ shields or shop-windows of the commodity’s temples; all the flaming bottles drawing orbits under the night sky; all the barricades erected on the city’s streets, separating our areas from theirs; all the bins full of rubbish of a consumerist society that the riot’s flames transformed from nothing to something; all the fists raised over the moon; these are the weapons giving flesh and real power, not only to resistance, but freedom, too. It is this feeling of freedom that only deserves to bet on in these moments: the feeling of forgotten mornings of our childhood, when everything can happen because it is us, as creative human beings, that have awaken up, not the future productive human-machines
of the subordinate, the trainee, the alienated worker, the private owner, the family man. It is the feeling of confronting the enemies of freedom – not fearing them anymore.
So, everyone who wants to continue minding their own business, as if nothing is happening, as if nothing has ever happened, has serious reasons to be disquieted. The ghost of freedom always comes with the knife between its teeth, with the violent mood to break every chain that reduces life into a miserable repetition, useful for the dominant social relations to reproduce themselves. Since Saturday the 6th of December no city in this country functions normally: no shopping therapy, no free roads to reach our workplaces, no news about government’s next recovery initiatives, no carefree zapping among lifestyle TV shows, no night drives around Syntagma square and so on. These nights and days do not belong to shop owners, TV commentators, ministers and cops. Th
ese nights and days belong to Alexis!
As surrealists, we have been out in the streets from the very first moment, together with thousands rebels and other people expressing their solidarity, because surrealism has been born by the street’s breath and does not intend to abandon it. After the massive resistance to state murderers, street’s breath is even warmer, even more hospitable and even more creative. Proposing a direction to this movement doesn’t correspond to us. However, we accept full responsibility for the common struggle, because it is a struggle for freedom. Without being obliged to agree with every expression of such a massive phenomenon, without being partisans of blind anger or violence for its own shake, we consider this phenomenon’s existence right.
Let’s not let this flaming breath of poetry to just defuse or die!
Let’s convert it into a certain utopia: the transformation of world and life!
No peace with cops and their bosses!
Everybody in the streets!
Whoever cannot understand the rage can just shut up!
Surrealist group of Athens, December 2008
to the disabled far, far, away: i find your declaration of solidarity REALLY mind-changingly important!!!***
You may want to follow this link to a current affairs show out of Toronto, Canada called “the Agenda with Steve Paikin.” They aired a panel on Greece’s riots. You can watch the show under “video” on the main show page or go to the show date, Monday, Dec. 15th, and the show link and listen to the podcast.
http://www.tvo.org/cfmx/tvoorg/theagenda/index.cfm?page_id=41
NYC University occupied, solidarity with the greek struggle mentioned in the communique!
http://amoryresistencia.blogspot.com/2008/12/be-assured-this-is-only-beginning.html
TURKISH TRANSLATION:
Yunanistan’daki Yoldaşlara, Uzaklardan Çok Uzaklardan Dayanışma Bildirisi
Gerçeğe Duyulan Tutkunun Taşkınında Bedenleri Birbirinden Ayıran Bir Alan Yoktur: bireyselleşmezler. Ne dehşetli bir vahşettir, diyor burjuva medyası, onu bunu yakmak, kıymetli sokakların, otobüslerin, arabaların ve binaların ateşe verilmesi, bu ne karmaşadır kaldırımlardaki. Bu ne duman, herkes kör oldu; sağır eden çığlıklarınız en son sağlıklı modanın toplumsal kumaşını yırtıyor ve Şehir felç oldu. Bazıları sizden hoşlanıyor gibi bile görünüyor ve böylece tanım gereği, endişeleniyorlar sizin için: yeter ki siz suçlular yoldan çekilin ve oruspu çocukları tepkiyi katliamla, sessiz katliamla baskılayabilsin. Dahası birincil amacınızın ne olduğu ile ilgili olarak endişeliler: mesela, ne zaman duracak bu çılgın “gençlik”, akıl sağlığının güzel hatırına? Lütfen kendinizi onların gazetecilerine anlatın! Bu ne ihtişamlı dayanışmasıdır küresel burjuvanın ve onların tibbi hijyen Devlet’inin! Kendilerinin her toplu katliam projesinin kovuşturması, katillerin acınası endişelerinin bitmez tükenmez değiş tokuşuna ve tedavülüne sahne oluyor_hepsinden ötesi, bakılırsa duydukları korkuya, çok yakın gelecekte değiş tokuş ya da sirküle edecek bir şey de bulamayacaklar galiba.
Biz bu bedenlerimizi; tarihin en patetik canlısının, bizim için son derece acınası olan burjuvanın somutlaşmış imgesine dayanarak damgalayan “felci” “körlüğü”, “sağırlığı”, “suçluluğu”, “deliliği”, biliriz. Yoldaşlar, durmak yok! Biz engelliler her gün bize dayatılan sosyal gerçekliği gösterdiğiniz için sizleri selamlıyoruz. Genelin vücudunun üstüne bir çapraz çizerek yok etme sureti ile yerine yenisini koyarak, bir başka sosyal gerçekliği kuran yaşanmışlıklarınızda tutkumuz sizinle.
Burjuva çoktandır kendi imgesinin içinde yer aldığı dünyayı, kendi imgesi için kurdu; bizi tenezülen içine alacak olursa üzerimize kendi sözde mükemmel formunun demir kafesini giydirmeye çalışıyor. İnsan Vücudu denilen kurgusal canavar, eğer bir canavar var oldu ise tek gerçek canavardır _ve onun üzerine damgasını vurduğu otobüsler, arabalar, sokaklar ve binalar şimdi yanıyor. Tek içkin taşkınlığı olan, yegane meşru sibernetik organizma, son model-canavar-robot polis-katil-domuz (gerçek sibernetik organizma olan engellinin gerçek zıddı) kolektif bedenlerinizle bireyin hayal gücünün ötesinde karşılaşınca, burjuvanın sikici-bedeni korkuyla titriyor
Evet para, topala 20 adet bacak verebilir, eğer o 19 tanesini kapitalist Devlete verip 1 tahta bacağı ile onun hudutlarındaki tabloya katılırsa. Burjuva her şeyden önce kendi yalanlarına asla kendisi inanmamış olsa da o yalanları bizden esirgedikleri bireysellik için bize acınası reçeteler sunarak onaylamamızı istiyor. Güçle, güç kazanmak için güzsüzleştirilmiş, hukuksal, medeni Vatandaşlar olabilelim diye tek hücreli canlıların acınası arzusunu bizlere dayatıyor: “Normalizasyonun Rehabilitasyon Kamplarına, Sosyal Hizmetler Çalışanlarına, Mesleki Terapistlere, Dudak Okumaya, Bacak Askılarına, Kulak Protezlerine, Askeri Amaçla Üretilmiş Protezlere selam olsun, ayağa kalkın, kar sağlayıcı yürüyen sandalyeler, profesyonellerce öncülük edilen kolektivizmin Bireysel Özgürlük için parçalandığı destek gurupları, ‘sakat’lığı gizlemek için kullanılan ikameler, ilave erkeklik organları, ‘düzgün çiftleşme’ için iğneler ve kremler, ‘özel eğitim’, duvarlı ya da duvarsız barınaklar, ve her çeşit psikiyatrik aparat. (Mantığın bu sözde temsilcilerinin bize tüm vaat ettiğinin işeyen, sıçan bütün bir beden olduğuna inanabiliyor musunuz, bir adım atacak, onların sersem konuşmalarını dinleyecek, onların tahrip olunmuş manzarasını görebilecek, 1 ve 2’yi birbirinden düzgünce ayırabilecek bir beden, böylece tutkularımızı tatmin ettiklerine, arzumuzu gerçeklik denen o bok parçası ile değiştiğimize ikna olacaklar. Ve bunlar bize geri zekalı diyenler ile aynı insanlar)
Evet sizlerin de bildiği üzere, kapitalist kurgular kendilerinin inkarı için yaratılmışlardır ve kendi içkin inkarları ile varlıklarını sürdürürler. Bu acınası dünya bizden her gün, her dakika, her saniye esirgendi. Acaba yaşayanların toplu katliamından ya da soykırımından ( ya da “o talihsiz kaza”dan “ oranları yeniden yapılandıran teknolojiye” yolculuk yalanından), sterilizasyondan, dayaklardan, şoklardan, açlıktan, hapsedilmelerden, aşağılanmadan, işsizlikten, evsizlikten ve milyonlarımızın kalıcı olarak maruz kaldığı yoksulluktan söz etmeye gerek var mı, bizler dünyanın, insanlığın ve insan biçeminin döküntüleri? Medeniyet ( örneğin yöneticiler) bunlardan bazılarının sona ereceğini söylüyor. Fakat biz bu üzgün suratların riyakârlığını çok çok iyi biliyoruz: hepsi aldanmış Narsistler, burjuvanın bizleri normalizasyon gölünde boğarak kendini tatmin etmekten başka bir şey istediği yok.
Biz sizlere bir şey önermiyoruz. Anlayış (Tanrı, korusun!) talep etmiyoruz ve burjuvanın dünya aynasının arkasında olup bitenler, üzerine çapraz çizilenlerin normalizasyon merkezlerinin duvarları içinde ve dışındaki kolektif tutkusu ve dayanışması, prostetik kardeşliğimiz, ve heyecanlı kavgamız, ve insan formundan dışlanmamıza dair tüm bu teşekkürler, sizin yapmak üzere olduğunuz gibi o ayna kırıldığı vakit kadar herkese görünür olacaklar. Engelli ya da engelsiz bedenlerin umutsuz kategorilerinin genelin hareketinde bir anlamı olduğuna inanmıyor ve hepinizi, Yunanistan sokaklarındaki üstü çaprazlı şanslı yoldaşlarımız da dahil olmak üzere selamlıyor ya da onları hergün çevreleyen sosyal alanın yıkımını mutlulukla izliyoruz. Şimdilik, sözlerimiz, kahreden sözlerimiz ve lanetlerimiz, her gün sokaklarda ve sokaklara, kaldırımlara, basamaklara, binalara, arabalara, otobüslere, ofislere, hastanelere ve rehabilitasyon merkezlerine, havaya, sese, kokuya burjuva tarafından yaratılan sosyal alan normalizasyonunun her molekülüne , somut ataerkil, heteronormatif ve ırkçı standartlara haykırdıklarımız, Molotof kokteyllerinizi yakan birer kıvılcım olsun, atılan taşlarınıza güç olsun ve kalplerimizi o her tutkunun kovaladığı, her kolektif patlamanın yarattığı güzel form için eritsin : İnsani Olmayan.
Tartışma zamanı gelecek; bu dünya kendi iğrenç gerçekliğini üzerimize mühürledi ve tekil bir biçimde hareket ettiğimizde, birbirimizi toptan inkar edecek ve silinen şeyin yerine yenisini yaratacağız. Fakat bunu kolektif dansımızın zamanı geldiğinde, bu dünyanın külleri üzerinde yapacağız: bazılarımız kendi iki bacağının üstünde, bazılarımız tekerlekli sandalyesinde, bazılarımız koltuk değnekleri ile, ya da sessiz, titreyen bedenlerle: ne dans olacak ama devrimin müziği bedenlere işleyince!
Post a Comment