Comments on: We are here/ we are everywhere/ we are an image from the future http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/ Irregular updates and articles on the situation in Greece, in English Mon, 15 Mar 2010 20:36:38 +0000 http://wordpress.org/?v=2.9.2 hourly 1 By: Simon Baddeley http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-940 Simon Baddeley Sat, 27 Dec 2008 19:28:59 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-940 There are empty ships anchored across Salamis Bay. Recession is hurting people. If it weren't for that I'd be rejoicing. My friend in business said a few months ago "it may ruin us but it might save the world". Fewer flights, fewer big cars and less fuel burned, less demand for bio-fuel and the forest clearance it demands, fewer miles driven, less noise, death and injury on the roads and more people willing to travel slow - by train, cycle and walking. Less tourism, less cement - one of Greece's staple industries - on her remaining green spaces. Less domestic waste, less consumption, less packaging, less material to be dumped in land fill and less fossil fuel used incinerating it. A slumping shipping industry could mean less safety and more pollution, but there's also a chance it will mean fewer oil drenched shorelines. People might buy less meat, reducing the gross volume of crops grown to feed the animals we eat and the vast areas of farm land given over to rearing livestock. All this plus the fact that environmentalism has become politically more mature and the techniques of sustainability are more widely known and of greater interest to many more people in the first world. Less consumption for consumption's sake; less energy given over to finding the credit needed to console the constantly stirred anxieties of materialism. More voluntary work, more kindness between strangers. Harry Tsoukalas in Kerkyra wrote to me in October: 'I tell my wife and to the Corfiots that at least when my son asks me in the years to come what I have done about our huge problems in this paradise I could look at him straight in the eye and answer. How many people can say the same? It's all has to do with the future generation I think, it's too late for us." Or one of the last observations of Bruce Chatwin about the smile of a 'poor' old woman in the desert, that smile he lived with ‘like a message from the Golden Age' teaching him 'to reject out of hand all arguments for the nastiness of human nature. The idea of returning to an "original simplicity" was not naïve or unscientific or out of touch with reality. Renunciation, even at this late date, can work.' There are empty ships anchored across Salamis Bay. Recession is hurting people. If it weren’t for that I’d be rejoicing. My friend in business said a few months ago “it may ruin us but it might save the world”. Fewer flights, fewer big cars and less fuel burned, less demand for bio-fuel and the forest clearance it demands, fewer miles driven, less noise, death and injury on the roads and more people willing to travel slow – by train, cycle and walking. Less tourism, less cement – one of Greece’s staple industries – on her remaining green spaces. Less domestic waste, less consumption, less packaging, less material to be dumped in land fill and less fossil fuel used incinerating it. A slumping shipping industry could mean less safety and more pollution, but there’s also a chance it will mean fewer oil drenched shorelines. People might buy less meat, reducing the gross volume of crops grown to feed the animals we eat and the vast areas of farm land given over to rearing livestock. All this plus the fact that environmentalism has become politically more mature and the techniques of sustainability are more widely known and of greater interest to many more people in the first world. Less consumption for consumption’s sake; less energy given over to finding the credit needed to console the constantly stirred anxieties of materialism. More voluntary work, more kindness between strangers.
Harry Tsoukalas in Kerkyra wrote to me in October: ‘I tell my wife and to the Corfiots that at least when my son asks me in the years to come what I have done about our huge problems in this paradise I could look at him straight in the eye and answer. How many people can say the same? It’s all has to do with the future generation I think, it’s too late for us.”
Or one of the last observations of Bruce Chatwin about the smile of a ‘poor’ old woman in the desert, that smile he lived with ‘like a message from the Golden Age’ teaching him ‘to reject out of hand all arguments for the nastiness of human nature. The idea of returning to an “original simplicity” was not naïve or unscientific or out of touch with reality. Renunciation, even at this late date, can work.’

]]> By: CrimethInc. Far East Blog » Greece and the Insurrections to Come http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-740 CrimethInc. Far East Blog » Greece and the Insurrections to Come Sat, 20 Dec 2008 17:25:58 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-740 [...] -from a statement 11/12/2008 Initiative from the occupation of the Athens School of Economics and Bu... [...] [...] -from a statement 11/12/2008 Initiative from the occupation of the Athens School of Economics and Bu… [...]

]]> By: buğra yaz http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-738 buğra yaz Sat, 20 Dec 2008 16:56:22 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-738 hold on guys!!! you will be the saviour of your own public we support you everywhere,anytime a mate from Turkey... hold on guys!!!
you will be the saviour of your own public
we support you everywhere,anytime

a mate from Turkey…

]]> By: Strelnik » Blog Archive » Intanto in Grecia http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-720 Strelnik » Blog Archive » Intanto in Grecia Sat, 20 Dec 2008 02:26:48 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-720 [...] Allora vado su twitter e cerco #griots e penso che, nel bene o nel male, alla fine tutto sia già qui e ovunque, come un’immagine dal futuro. [...] [...] Allora vado su twitter e cerco #griots e penso che, nel bene o nel male, alla fine tutto sia già qui e ovunque, come un’immagine dal futuro. [...]

]]> By: Aurora Musis Amica » Blog Archive » Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa ? http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-672 Aurora Musis Amica » Blog Archive » Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa ? Fri, 19 Dec 2008 09:01:44 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-672 [...] ayaklanmasından dakika dakika bilgi veren On The Greek Riots isimli web günlüğüne 12 Aralık’ta girilen yazının girişinde yer [...] [...] ayaklanmasından dakika dakika bilgi veren On The Greek Riots isimli web günlüğüne 12 Aralık’ta girilen yazının girişinde yer [...]

]]> By: frostig http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-591 frostig Thu, 18 Dec 2008 09:27:57 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-591 duyduk ki bizlere sesleniyormuşsunuz; "bize destek olmayın, kendi ateşinizi yakın!" diyerek. buralarda sokağa çıkmak için sizdeki gücü bulamasam da dizlerimde ve kollarımda, çıkıp gelemesem de yanınıza, hep birlikte düşünmek vaktidir sanırım bizler için; ateşinizle alevleyip meşalelerimizi tüm dünyayı nasıl yakacağımızı gürül gürül. bir zamanlar toprakalrınızdan nasıl yayıldıysa dünyaya "demokrasi" şimdi gene sizden yayılacak devrim... kardeşiniz ve komşunuz olmanın gururunu yaşamaktayım. umarım aramızdaki deniz, ateşinizin bize ulaşmadan sönemsine sebep olmaz. her birinizin gözlerinden öperim. ellerinize, yüreğinize, zihnize sağlık... duyduk ki bizlere sesleniyormuşsunuz;

“bize destek olmayın, kendi ateşinizi yakın!”

diyerek.

buralarda sokağa çıkmak için sizdeki gücü bulamasam da dizlerimde ve kollarımda, çıkıp gelemesem de yanınıza, hep birlikte düşünmek vaktidir sanırım bizler için; ateşinizle alevleyip meşalelerimizi tüm dünyayı nasıl yakacağımızı gürül gürül.

bir zamanlar toprakalrınızdan nasıl yayıldıysa dünyaya “demokrasi” şimdi gene sizden yayılacak devrim…

kardeşiniz ve komşunuz olmanın gururunu yaşamaktayım. umarım aramızdaki deniz, ateşinizin bize ulaşmadan sönemsine sebep olmaz.

her birinizin gözlerinden öperim.

ellerinize, yüreğinize, zihnize sağlık…

]]> By: Ozgur http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-573 Ozgur Wed, 17 Dec 2008 21:56:22 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-573 BİR SÖZCÜK O Bir şey bilmiyorum - dedi - bir şeyim yok, bir şey değilim buradaysam, dünyanın içinde, çakılmış bir büyük kanatla göğsüme, o'dur öğrendiğim tek sözcük, söyler ağlarım- onu tanıyorum, onunla varım, onu haykırırım rüzgâra- uykusuz ıssız gecelerde öldürenlerin öğrettikleri onca taşın taşlanmanın altında - yalnız bir sözcük: Özgürlük, Özgürlük, Özgürlük. Yannis RITSOS Tüm Yunanlı dostalara selam olsun. BİR SÖZCÜK O

Bir şey bilmiyorum – dedi – bir şeyim yok, bir şey değilim
buradaysam, dünyanın içinde, çakılmış bir büyük kanatla göğsüme,
o’dur öğrendiğim tek sözcük, söyler ağlarım-
onu tanıyorum, onunla varım, onu haykırırım rüzgâra-
uykusuz ıssız gecelerde öldürenlerin öğrettikleri
onca taşın taşlanmanın altında – yalnız bir sözcük:
Özgürlük, Özgürlük, Özgürlük.

Yannis RITSOS
Tüm Yunanlı dostalara selam olsun.

]]> By: Matthias Grässlin http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-556 Matthias Grässlin Wed, 17 Dec 2008 15:09:07 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-556 Hi comrades, great ! A big thank you for your translation !!! "Kosun kursun erit- -mege cagiriyorum" "Los lauf das Blei lös es auf" BY NAZIM HIKMET, GISELA KRAFT & HADI! ISTIHKAKIMIZI ALALIM! Hi comrades, great ! A big thank you for your translation !!!

“Kosun
kursun
erit-
-mege
cagiriyorum”

“Los lauf
das Blei
lös es auf”

BY NAZIM HIKMET, GISELA KRAFT &
HADI! ISTIHKAKIMIZI ALALIM!

]]> By: WorldAtStreet http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-487 WorldAtStreet Tue, 16 Dec 2008 01:29:12 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-487 Turkish Translation BURADAYIZ, HER YERDEYİZ, BİZ GELECEKTEN BİR GÖRÜNTÜYÜZ Ben yanmasam sen yanmasan biz yanmasak, Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa? (Nazım Hikmet, Kerem Gibi) Köpekler korkudan dişleri titreyerek uluyor: Normale geri dönün --aptalların şöleni bitti. Asimilasyonun filologları şimdiden dikenli kucaklarını açtılar: "Unutmaya, anlamaya, bu birkaç günün keşmekeşini kabul etmeye hazırız; ama artık kendinize gelin, yoksa sosyologlarımızı, antropologlarımızı, psikiyatristlerimizi getireceğiz. Duygusal patlamanızı iyi babalar gibi şimdiye dek bir derece hoş gördük --ve şimdi bomboş kalan çalışma masalarına, ofislere ve vitrinlere bakın! Artık karşılık verme zamanı geldi; bu kutsal vazifeyi reddeden herkese haddi bildirilmeli, hepsi sosyolojikleştirilmeli, psikiyatrikleştirilmelidir. Şehir, bir emirle kuşatılıyor: "Görevinin başında mısın?" Demokrasi, toplumsal uyum, milli birlik ve ölüm kokan tüm diğer demirci ocakları çürümüş kollarını üstümüze uzatmış halde. [Hükümetten aileye] iktidar sadece isyanı ve isyanın genelleşmesini bastırmayı değil, bir öznelleşme ilişkisi üretmeyi hedefler. Bios, yani siyasal yaşamı, ortaklık, uyuşma ve konsensüs alanı olarak tanımlayan bir ilişki. "Siyaset, konsensüs siyasetidir, gerisi ise çete-savaşı, isyanlar, kaos." Söylediklerinin doğru bir çevirisi, her eylemin canlı özünü yadsıma ve bizi yapabileceğimiz şeyden ayırma ve yalıtma gayretlerinin asıl anlamı budur: ikiyi birde birleştirmek degil, bir-olanı tekrar tekrar ikiye ayırmak. Uyum paşaları, barış ve huzurun, kanun ve düzenin baronları bizi diyalektik olmaya çağırıyor. Ancak, bu numaralar acınacak derecede eskidir; ve sefaletleri her reddedişe, her gerçek tutkusuna akbaba gibi üşüşen sendika patronlarının yağlı göbeklerinden, arabulucuların ifadesiz gözlerinden okunuyor. Onları 1 Mayıs’ta gördük, onları Los Angeles ve Brixton'da gördük ve onyıllardan beri onların 1973 Politeknik'inin artık sararmış kemiklerini yalamalarını izliyoruz. Dün de onları süresiz genel grev çağrısı bir yana, yasallığa boyun eğip protesto grevi yürüyüşünü iptal ettiklerinde tekrar gördük. Çünkü isyanın genelleşmesine giden yolun üretim alanından --bizi ezen bu dünyanın üretim araçlarına el koymaktan --geçtiğini çok da iyi biliyorlar. Hiçbir şeyin belirli olmadığı bir günün şafağındayız. Yıllardan beri devam eden kesinlikten sonra, bundan daha özgürleştirici ne olabilir? Bir kurşun ardarda sıralanan tüm o birbirinin aynı günler dizesini bozmaya yetti. 15 yaşında bir çocuğun suikastı, dünyayı ters yüz edecek güçte bir yerinden-etmenin gerçekleştiği andı. Bir gün daha görmeye tahammül etmeyen bir yerinden-etme; öyle ki birçok kişi aynı anda şunu düşündü: "Buraya kadar, bir adım daha değil; her şey değişmeli ve biz değiştireceğiz". Alex'in olumunun intikamı bu dünyada uyanmaya zorlandığımız her günün intikamına dönüştü. Ve çok zor gibi görünen şeyin, çok basit olduğu görüldü. Olan buydu, elde olan bu. Korktuğumuz bir şey varsa, o da normale dönüştür. Çünkü aydınlanan kentlerimizin harap ve yağmalanmış sokaklarında sadece öfkemizin aşikar sonuçlarını değil, yaşamaya başlama olanağını görüyoruz. Artık yapacak bir şeyimiz yok, bu olanağı üstlenip; yaratıcılığımızı, arzularımızı maddileştirme gücümüzü, Gerçek’i tefekkür etme değil yaratma gücümüzü gündelik yaşam alanında temellendirerek, onu bir yaşam deneyimine dönüştürmek dışında. Bu bizim yaşamsal alanımız. Geride kalan her şey ölüdür. Anlamak isteyenler anlayacaktır. Şimdi her birinizi zavallı küçük hayatlarına zincirleyen görünmez hücreleri parçalamanın zamanıdır. Bu yalnızca veya zorunlu olarak karakollara saldırmayı, bankalar ve alışveriş merkezlerini ateşe vermeyi gerektirmez. Bir kişinin koltuğunu ve kendi hayatı üstüne pasif tefekkürü terk edip, kişisel olan her şeyi geride bırakarak konuşmak ve dinlemek için sokağa çıktığı an, toplumsal ilişkiler alanında nükleer bomba kuvvetinde bir bozma etkisini içerir. Bunun nedeni tam da herkesin kendi mikrokozmosuna (bu ana dek) sabitlenmesinin atomun çekim kuvvetinden kaynaklanmasıdır. (Kapitalist) dünyayı döndüren kuvvet. İkilem budur: isyancılarla ya da yalnız. Bir ikilemin aynı anda hem bu kadar mutlak hem de gerçek olabildiği, gerçekten de az görülen bir zamandayız. Atina Ekonomi ve İşletme Okulu İşgal İnisiyatifi - 11.12.2008 Çev: DünyaSokaktaDeğişecek! Turkish Translation

BURADAYIZ, HER YERDEYİZ, BİZ GELECEKTEN BİR GÖRÜNTÜYÜZ

Ben yanmasam
sen yanmasan
biz yanmasak,
Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?
(Nazım Hikmet, Kerem Gibi)

Köpekler korkudan dişleri titreyerek uluyor: Normale geri dönün –aptalların şöleni bitti. Asimilasyonun filologları şimdiden dikenli kucaklarını açtılar: “Unutmaya, anlamaya, bu birkaç günün keşmekeşini kabul etmeye hazırız; ama artık kendinize gelin, yoksa sosyologlarımızı, antropologlarımızı, psikiyatristlerimizi getireceğiz. Duygusal patlamanızı iyi babalar gibi şimdiye dek bir derece hoş gördük –ve şimdi bomboş kalan çalışma masalarına, ofislere ve vitrinlere bakın! Artık karşılık verme zamanı geldi; bu kutsal vazifeyi reddeden herkese haddi bildirilmeli, hepsi sosyolojikleştirilmeli, psikiyatrikleştirilmelidir. Şehir, bir emirle kuşatılıyor: “Görevinin başında mısın?” Demokrasi, toplumsal uyum, milli birlik ve ölüm kokan tüm diğer demirci ocakları çürümüş kollarını üstümüze uzatmış halde.

[Hükümetten aileye] iktidar sadece isyanı ve isyanın genelleşmesini bastırmayı değil, bir öznelleşme ilişkisi üretmeyi hedefler. Bios, yani siyasal yaşamı, ortaklık, uyuşma ve konsensüs alanı olarak tanımlayan bir ilişki. “Siyaset, konsensüs siyasetidir, gerisi ise çete-savaşı, isyanlar, kaos.” Söylediklerinin doğru bir çevirisi, her eylemin canlı özünü yadsıma ve bizi yapabileceğimiz şeyden ayırma ve yalıtma gayretlerinin asıl anlamı budur: ikiyi birde birleştirmek degil, bir-olanı tekrar tekrar ikiye ayırmak. Uyum paşaları, barış ve huzurun, kanun ve düzenin baronları bizi diyalektik olmaya çağırıyor. Ancak, bu numaralar acınacak derecede eskidir; ve sefaletleri her reddedişe, her gerçek tutkusuna akbaba gibi üşüşen sendika patronlarının yağlı göbeklerinden, arabulucuların ifadesiz gözlerinden okunuyor. Onları 1 Mayıs’ta gördük, onları Los Angeles ve Brixton’da gördük ve onyıllardan beri onların 1973 Politeknik’inin artık sararmış kemiklerini yalamalarını izliyoruz. Dün de onları süresiz genel grev çağrısı bir yana, yasallığa boyun eğip protesto grevi yürüyüşünü iptal ettiklerinde tekrar gördük. Çünkü isyanın genelleşmesine giden yolun üretim alanından –bizi ezen bu dünyanın üretim araçlarına el koymaktan –geçtiğini çok da iyi biliyorlar.

Hiçbir şeyin belirli olmadığı bir günün şafağındayız. Yıllardan beri devam eden kesinlikten sonra, bundan daha özgürleştirici ne olabilir? Bir kurşun ardarda sıralanan tüm o birbirinin aynı günler dizesini bozmaya yetti. 15 yaşında bir çocuğun suikastı, dünyayı ters yüz edecek güçte bir yerinden-etmenin gerçekleştiği andı. Bir gün daha görmeye tahammül etmeyen bir yerinden-etme; öyle ki birçok kişi aynı anda şunu düşündü: “Buraya kadar, bir adım daha değil; her şey değişmeli ve biz değiştireceğiz”. Alex’in olumunun intikamı bu dünyada uyanmaya zorlandığımız her günün intikamına dönüştü. Ve çok zor gibi görünen şeyin, çok basit olduğu görüldü.

Olan buydu, elde olan bu. Korktuğumuz bir şey varsa, o da normale dönüştür. Çünkü aydınlanan kentlerimizin harap ve yağmalanmış sokaklarında sadece öfkemizin aşikar sonuçlarını değil, yaşamaya başlama olanağını görüyoruz. Artık yapacak bir şeyimiz yok, bu olanağı üstlenip; yaratıcılığımızı, arzularımızı maddileştirme gücümüzü, Gerçek’i tefekkür etme değil yaratma gücümüzü gündelik yaşam alanında temellendirerek, onu bir yaşam deneyimine dönüştürmek dışında. Bu bizim yaşamsal alanımız. Geride kalan her şey ölüdür.

Anlamak isteyenler anlayacaktır. Şimdi her birinizi zavallı küçük hayatlarına zincirleyen görünmez hücreleri parçalamanın zamanıdır. Bu yalnızca veya zorunlu olarak karakollara saldırmayı, bankalar ve alışveriş merkezlerini ateşe vermeyi gerektirmez. Bir kişinin koltuğunu ve kendi hayatı üstüne pasif tefekkürü terk edip, kişisel olan her şeyi geride bırakarak konuşmak ve dinlemek için sokağa çıktığı an, toplumsal ilişkiler alanında nükleer bomba kuvvetinde bir bozma etkisini içerir. Bunun nedeni tam da herkesin kendi mikrokozmosuna (bu ana dek) sabitlenmesinin atomun çekim kuvvetinden kaynaklanmasıdır. (Kapitalist) dünyayı döndüren kuvvet. İkilem budur: isyancılarla ya da yalnız. Bir ikilemin aynı anda hem bu kadar mutlak hem de gerçek olabildiği, gerçekten de az görülen bir zamandayız.

Atina Ekonomi ve İşletme Okulu İşgal İnisiyatifi – 11.12.2008

Çev: DünyaSokaktaDeğişecek!

]]> By: Matthias Grässlin http://www.occupiedlondon.org/blog/2008/12/12/we-are-here-we-are-everywhere-we-are-an-image-from-the-future/comment-page-2/#comment-483 Matthias Grässlin Tue, 16 Dec 2008 00:41:32 +0000 http://www.occupiedlondon.org/blog/?p=52#comment-483 Hi comrade from Kusadasi ! I live in Germany, near Frankfurt, where big money rules ... Maybe we have to take the question the other way round: Could the fire of rebellion spread to Germany ? Could the fire of rebellion spread to Turkey ? Why not ? Hi comrade from Kusadasi ! I live in Germany, near Frankfurt, where big money rules …

Maybe we have to take the question the other way round: Could the fire of rebellion spread to Germany ? Could the fire of rebellion spread to Turkey ?

Why not ?

]]>